Jean Pierre / Brugge

Wat betekent het woord “moeder” voor je?

Met die vraag trek ik de wereld rond.
Na Manhattan en Brooklyn is Brugge aan de beurt.
Jean Pierre / Brugge
Als ik denk aan mama…
Twee woorden,
Zachtheid en Verdriet.

Zachtheid, dan denk ik hoe ze voor me zorgde en me vertroetelde zoals alleen een mama dat doet. Ik was het kakkersnestje en ze kon me zo “bekeppen.”
En het woord verdriet…Mama was een moeder aan de haard, zoals ze dat zeggen. Vroeger vond ik dat mooi. Nu zie ik daar meer de tristesse van in. Als je ouder wordt, denk je daar anders over. Mama was volledig afhankelijk van mijn vader. En er hing altijd elektriciteit en spanning in de lucht want mijn vader dronk veel.
Tijdens een ruzie liep ze soms weg, probeerde ze te ontsnappen aan hem. Maar waarheen kon ze, ze had geen geld, geen eigen inkomen, ze moest altijd terugkeren.
Dus ik kan mijn jeugd zeker niet als een gelukkige tijd omschrijven. Op zondag kreeg ik meestal straf van mijn vader. Ik had slechte punten, hij ging dan voetbal kijken en ik moest alleen in de leefkamer thema’s schrijven. Als straf.
Mijn vader kwam uit een rijke familie, wij zijn in het frans opgevoed.
Er was een klassenverschil tussen mijn ouders. Misschien hadden de ruzies daar ook mee te maken, ik weet het niet meer.
Toen ik 18 was, is mijn vader gestorven aan de gevolgen van een delirium en ik kan wel zeggen dat door zijn dood moeder werd bevrijd. Ze verhuisde naar Knokke, bloeide er helemaal open en heeft er nog echte gelukkige jaren gekend. Ik heb haar elke dag gebeld. Zonder ook maar een dagje over te slaan. Ze noemde me dan “ventje”. In 1993 is ze gestorven.

Alleen zijn en je niet eenzaam voelen, daarvoor heb je een sterk karakter nodig. Ik woon ook alleen, maar voel me nooit eenzaam. Ik ben omringd door boeken, kunstenaars, poezie, heb zoveel interesses, mijn verzamelingen…en natuurlijk de Spaans taal beheersen. Dat opent alle deuren. Ik heb al met heel Zuid Amerika gepraat hier in Brugge, behalve dan met BrazliIë want daar spreken ze Portugees.
Ik ben heel open maar kies mijn vrienden voorzichtig. Veel jonge toeristen spreken me aan, en we raken aan de babbel. Spaans is een wereldtaal.
Ik heb dichtbundels uitgegeven in Spanje. Ik lees graag Rimbaud, Lorca, Jotie ’t Hooft. Weet je, ik ga je iets belangrijks vertellen.
De echte kunst ligt in de twijfel. Van zodra je denkt dat je er bent als kunstenaar of schrijver of dichter of fotograaf, is het met je gedaan.

Jean Pierre is rekenkundig 76 jaar, zijn echte leeftijd is ergens rond de 27, schat ik.
Hij woonde in Frankrijk, Spanje, Engeland maar keerde terug naar zijn roots in Brugge.